Wymowa spółgłosek cz, sz, ż, dż jako c, s, z, dz, która polega na uproszczeniu podobnych do siebie trzech szeregów spółgłosek sz, ż, cz, dz i s, z, c, dz, i ś, ź, ć, dź do dwóch: s, z, c, dz i ś, ź, ć, dź (sz, ż, cz, dz → s, z, c, dz); to bardzo ważna cecha dialektalna, dzieląca dialekty polskie na mazurzące i niemazurzące, jedno z dwóch podstawowych kryteriów podziału na dialekty,
np. sceko=szczeka, cegosi=czegoś, posed=poszedł, pozycy=pożyczy
