Historyczny proces przejścia prasłowiańskich samogłosek przednich ě (tzw. jać), e i ę przed spółgłoskami przedniojęzykowo-zębowymi twardymi (s, z, t, d, n, r, ł) w ’a, ’o, ’ą, który spowodował powstanie oboczności,
np. kwiat : kwiecie (e : a), wiozę : wieziesz (e : o) czy zatartą przez późniejszy rozwój nosówek ę : ą
