Wymowa dwuelementowa spółgłosek b’, p’, v’, f’, m’ powstała na skutek niejednoczesnych ruchów warg i języka, czyli opóźnienia się ruchu języka w stosunku do artykulacji warg; na skutek tego opóźnienia po spółgłosce wargowej wyodrębnia się miękkość w postaci j lub spółgłoski szczelinowej (ź, ś, h, ch),
np. pjasek / psiasek / pchiasek=piasek, bjało / bziało / bhiało=biało,
zino=wino, osiara=ofiara (w wymowie v’, f’ i > vź, fś dochodzi najczęściej do zaniku wargowości, pozostaje więc tylko spółgłoska szczelinowa)
