Do XVI w. używana w polszczyźnie do oznaczania podwójności, parzystości, zachowana w niektórych gwarach, zwłaszcza w czasownikach i zaimkach, sporadycznie w rzeczownikach; w większości dziś już te formy oznaczają liczbę mnogą, a więc są stosowane do wielu osób, zwierząt, zjawisk, rzeczy, a nie do dwóch,
np. róbta, chceta
